Ange Wieberdink

Filmpjes met kinderen uit Vouziers

In het voorjaar van 2019 ben ik door FJEPCS La Passerelle, een cultureel centrum in Vouziers, gevraagd het resultaat van een project met kinderen (10-12 jaar) vast te leggen. De kinderen hadden hun dromen opgeschreven en verbeeld. Onder begeleiding van Elodie en Isabelle hadden zij toneelstukjes voorbereid die zij voor de film ‘op locatie’ hebben gespeeld en dat heb ik gefilmd. In totaal acht filmpjes waren het resultaat. Die zijn begin juli aan ouders en genodigden vertoond op een slotbijeenkomst in Vouziers. Eén van de ouders had aan Elodie laten weten dat haar dochter tijdens het project veranderd was, opener was geworden.
Ik vond het heel bijzonder om samen met Elodie en Isabelle dit te mogen doen. En zo ook op een andere manier betrokken te raken bij het leven in de buurt van ons huis in Frankrijk. De kinderen vonden mij -volgens Elodie- exotisch en daardoor ook interessant. Ze zijn niet gewend om met buitenlanders om te gaan. De taal bleek geen probleem. Sommige kinderen dachten wel dat ik een andere taal sprak, omdat ik Frans met een accent spreek.
De filmpjes zijn niet openbaar omdat niet alle ouders toestemming hebben verleend.

Op stap naar een locatie

Op stap naar een locatie

 

Filmfestival Nador

De film ‘Ik neem je mee” is in 2018 geslecteerd voor het Festival International de Cinema et Memoire Commune in Nador, Marokko. Een groot aantal films uit Nederland werden vertoond. Op het festival zijn contacten gelegd met een cultureel centrum in Sevilla, waar veel Marokkaanse migranten wonen. Mede door dit contact is er nu ook een versie van Ik Neem Je Mee met Spaanse ondertiteling.

Aankondiging van de films op de boulevard van Nador

Aankondiging van de films op de boulevard van Nador

Inleiding voorafgaand aan de vertoning van 'IK Neem Je Mee'

Inleiding voorafgaand aan de vertoning van ‘IK Neem Je Mee’

Nederlandse delegatie bij afsluiting FICMEC

Nederlandse delegatie bij afsluiting FICMEC

 

Heroes & Victims

Ange Wieberdink is één van de initiatiefneemsters van Heroes & Victims, een netwerk (met name in Nederland en Vlaanderen) van mensen die de beeldvorming van mensen met een beperking willen verbeteren ten bate van een inclusieve samenleving, zie www.heroesvictims.com.

Sue_Austin

 

De Wending

Voor de rubriek de Wending in NRC Handelsblad stuurde ik mijn verhaal op:

Ik was wetenschappelijk medewerker

Na mijn biologiestudie heb ik vijftien jaar aan de Universiteit van Amsterdam gewerkt, altijd in multidisciplinaire teams. We probeerden wetenschap in te zetten voor maatschappelijke veranderingen. Ik heb aan de wieg gestaan van een groot milieuproject in Nicaragua, gericht op het schoonmaken van het vervuilde Meer van Managua. Dat project draaide voor mij vooral om de culturele verschillen. Mensen uit bijvoorbeeld Nicaragua en Nederland kijken verschillend naar zo’n milieuprobleem, en dat is bepalend voor de richting en de resultaten van het project. Ik was altijd meer geïnteresseerd in de praktijk dan in de theorie. Dat maakte me wel een vreemde eend in de bijt in het academische wereldje.

Ik ben filmmaker/producent

Van jongs af aan heb ik altijd met veel plezier gefotografeerd. Ik kreeg op mijn twaalfde jaar mijn eerste fototoestel, half-kleinbeeld. Ik volgde naast mijn studie cursussen sociale fotografie en portretfotografie. Als ik de kans kreeg maakte ik ook foto’s in opdracht. In mijn onderwijs op de universiteit gebruikte ik zo veel mogelijk beeldmateriaal, zowel foto’s als films.
Na ontslag van de universiteit besloot ik dat ik liever dingen wilde verbeelden dan artikelen schrijven. Vrienden in de filmsector raadden me aan mijn eigen stage te creëren. En zo is het gegaan. Een project coördineren en een film maken bleken meer op elkaar te lijken dan ik had gedacht. Ik ontdekte dat ik sommige dingen beter met beelden kan vertellen dan met woorden. In mijn films gaat het, net als in mijn wetenschappelijk werk, steeds over veranderingsprocessen. Daarbij kan ik de ervaringen die ik heb opgedaan op de universiteit goed gebruiken. Die hebben me geleerd vrijer, zonder oordeel, naar anderen te kijken, en me bewust te zijn van mijn eigen culturele bagage.